PKS: de 10 voorwaarden en de 25%-grens voor huisvesting van arbeidsmigranten

Sinds 1 januari 2025 bepaalt het prijs-kwaliteitssysteem (PKS) hoeveel een uitzendbureau maximaal op het loon mag inhouden voor de huisvesting van een arbeidsmigrant. Geen vast bedrag meer, maar een puntentelling per woning — vergelijkbaar met het WWS voor huurwoningen. Wie de telling niet op orde heeft, houdt te veel in en riskeert naheffingen en discussies met de SNCU. Zo werkt het systeem, stap voor stap.

Wat is het PKS precies?

Het PKS ("prijs-kwaliteitssysteem") koppelt de prijs van huisvesting aan de kwaliteit ervan. Hoe beter de huisvesting — meer ruimte, minder personen per slaapkamer, beter sanitair en onderhoud — hoe meer punten, en hoe hoger het bedrag dat als huisvestingsbijdrage op het loon mag worden ingehouden. De regeling geldt voor uitzendbureaus die huisvesting aanbieden aan arbeidsmigranten en op het loon inhouden; ze is per 1 januari 2025 in de cao en regelgeving verankerd.

De 10 voorwaarden

De telling rust op tien voorwaarden: zeven basisvoorwaarden die aansluiten op de SNF-normen (Stichting Normering Flexwonen) en drie aanvullende voorwaarden. In de kern gaat het om:

• het aantal vierkante meters per persoon;
• het aantal personen per slaapkamer;
• de aanwezigheid en kwaliteit van sanitair;
• de staat van onderhoud van de woning;
• de ligging en voorzieningen.

Elke voorwaarde levert punten op per woning — niet per pand. Twee kamers in hetzelfde gebouw kunnen dus een verschillende telling hebben, bijvoorbeeld omdat de één een eigen badkamer heeft en de ander niet.

Van punten naar euro's: de rekensom

De maximale wekelijkse huisvestingsbijdrage is: punten × tarief. Het tarief per punt wordt periodiek vastgesteld. Daarbovenop geldt een harde bovengrens: de inhouding mag nooit meer zijn dan 25% van het bruto wettelijk minimumloon. Ook als de puntentelling hoger uitkomt, is 25% van het WML het plafond. Let op: het WML wijzigt elk half jaar (1 januari en 1 juli) — de grens schuift dus mee, en daarmee mogelijk ook wat je mag inhouden.

PKS is niet hetzelfde als SNF — of WWS

• SNF is een keurmerk voor de kwaliteit van huisvesting. Een SNF-certificaat betekent níet dat je prijs klopt: het PKS bepaalt apart wat je mag rekenen.
• WWS (het woningwaarderingsstelsel) bepaalt de maximale huurprijs van een woning voor een huurder. Het PKS bepaalt de maximale inhouding op het loon voor huisvesting van een arbeidsmigrant. Verhuur je regulier én aan arbeidsmigranten, dan heb je met allebei te maken — en gebruiken beide tellingen grotendeels dezelfde gebouwgegevens.

De drie meest gemaakte fouten

• "Ons SNF-keurmerk regelt dit al." Nee — SNF toetst kwaliteit, het PKS bepaalt de prijs. Je hebt beide nodig.
• Eén bedrag voor het hele pand. De telling gaat per woning of kamer; wie overal hetzelfde inhoudt, zit ergens te hoog.
• De telling niet bijhouden. Een verbouwing, een extra bewoner op de kamer of een nieuw WML-bedrag verandert de uitkomst. De telling is geen eenmalige exercitie maar een doorlopende administratie.

Praktisch: zo houd je het bij

Alles begint bij de vastgoedadministratie: oppervlaktes, voorzieningen en bezetting per woning. Wie dat op orde heeft, kan de PKS-telling automatiseren. In RealGrip leg je de tien voorwaarden per woning vast; het systeem telt de punten, berekent de maximale wekelijkse bijdrage en bewaakt de 25%-grens — vanuit dezelfde gebouwgegevens als de WWS-puntentelling. Verandert de woning of het minimumloon, dan rekent de telling direct mee.

De actuele normen en bedragen vind je bij Stichting Normering Flexwonen en op rijksoverheid.nl.

Disclaimer: dit artikel is algemene informatie, geen juridisch advies. Raadpleeg voor de actuele tarieven en cao-bepalingen de officiële bronnen of je jurist.